Utanç

soğuk bir tül örtüyorlar yüzümüze, 
sanki ölmek için beyaz bir uykusuzluk; 
belki utanmasak bizi bırakacaklar, 
terliyoruz, tırnaklarımdan damlıyor kan 
onun üstüne, 
soğuk bir tül örtüyorlar üstümüze. 

hangi odaya saklansak şimdi onlar, 
hangi sokaklara çıksak ölüm; 
girildikçe biten sevişmemiz onlar yüzünden, 
ne zaman boynuna uzansam ölüm kokuyor 
yalnızlıktan, o yalnızlık, 
kelimesi artık şiirde unutulan.

Ülkü Tamer