Ölüm

Ölüm de istenir mi deme,
İstenir elbet bir tanem.
Kaçamazsan ölümden ve kaçmak istemiyorsan zaten
Yaşamak gibi sevebilirsin ölümü de.
Bir son değil yeni bir başlangıç gibi görebiliyorsan ölümü,
Tadına doyulmaz bir şarkıda,
Gözlerini kamaştıran bir sahnede,
Zihnine kazınan bir dizede
Sevinçle, yaşamla birlikte ziyaret ediyorsa zihnini ölüm
Kavuşulacak bir sevgilinin kolları ve dudakları gibi sıcacıksa yüzü,
Sonsuz olmaksa mesela, unutulmamaksa ve hiç unutmamaksa
İstenmez mi hiç ölüm?

Düşün bir kere ölüm meleği gelmiş yanı başına,
Beklemekten usandığın randevunun saati gelmiş gibi...
Öyle siyahlar içinde falan değil ama,
Tanıdığın, özlediğin bir dostun gibi...
Yüzünde anlayışlı bir gülümseme, korkma der gibi...
Sonsuzluğu görmüşsün gözlerinde ve güvenmişsin annen gibi...
Son bir kere bakmışsın etrafına, yeni bir yaşama başlarmış gibi...
Ve eyvallah demişsin geride bıraktıklarına, görüşürüz der gibi...

Bekle Beni

Bekle beni, döneceğim ben.
Çok çok, bıkmadan bekle!
Sarı yağmurların
Hüznü basınca,
Kar kasıp kavururken,
Kızgın sıcaklarda - bekle.
Uzak yerlerden mektuplar kesilince
Bekle beni.
Birlikte bekleyenlerin beklemekten
Usandığına bakma, bekle.
Bekle beni, döneceğim.
Unutmak zamanı geldiğini
Ezbere bilenleri
Hayırla anma!
Varsın oğlum, anam
Hayatta olmadığıma inansın,
Dostlarım beklemekten usansın,
Ocak başında toplanıp
Acı şarapla
Yadetsinler beni.
Sen bekle. Onlarla birlikte
İçmekte acele etme.
Bekle beni; döneceğim,
Bütün ölümleri çatlatmak için döneceğim!
"Şansı varmış..." desinler,
Beklemedikleri için,
Beni bekleyerek
Düşman ateşinden nasıl
Koruduğunu anlayamazlar.
Sağ kalışımın sırrını yalnız
Senle ben bileceğiz-
Bütün sır -senin
Başkalarının bilmediği gibi beklemeyi bilmende.

Konstantin Mihavloviç Simonov